Obraźliwy komentarz nie znika w chwili zamknięcia aplikacji. Może być wielokrotnie odczytywany i przekazywany dalej, a osoba, której dotyczy, mierzy się nie tylko ze wstydem, lecz także ze stresem i lękiem. W skrajnych sytuacjach skutki cyberprzemocy bywają tragiczne.

Dlatego przed publikacją warto ocenić nie tylko intencję autora, ale też możliwy odbiór wiadomości. Pomocne jest pytanie, czy te same słowa padłyby podczas rozmowy twarzą w twarz i czy byłyby równie łatwe do przyjęcia, gdyby dotyczyły samego nadawcy. Wpis, którego jedynym celem jest zranienie drugiej osoby, nie staje się nieszkodliwy tylko dlatego, że został zamieszczony w sieci.

Jak reagować na przemoc w internecie?

Świadek nie musi pozostawać bezczynny. Przede wszystkim nie powinien polubieniem ani udostępnieniem zwiększać zasięgu obraźliwych wpisów, memów czy nagrań. Naruszenie można zgłosić administratorom serwisu, a przedtem zabezpieczyć materiał, na przykład za pomocą zrzutów ekranu.

Gdy sprawa dotyczy dziecka lub nastolatka, ważne jest także przekazanie informacji zaufanej osobie dorosłej. Pomóc może rodzic, wychowawca albo pedagog szkolny.

Za słowa w sieci można ponieść odpowiedzialność

Poczucie ukrycia za ekranem bywa mylące: anonimowość w internecie nie gwarantuje bezkarności. Zniesławienie, zniewaga, groźby oraz uporczywe nękanie mogą stanowić czyny zabronione. Dotyczy to także zachowań osób niepełnoletnich, których sprawami zajmują się przede wszystkim sądy rodzinne oraz odpowiednie instytucje opiekuńcze, wychowawcze i prawne.

Życzliwość i szacunek mają znaczenie zarówno w szkole, jak i w przestrzeni cyfrowej. Chwila namysłu przed wysłaniem wiadomości może uchronić kogoś przed przykrością, a szybką reakcją da się ograniczyć dalsze krzywdzenie.

Źródło: Komenda Powiatowa Policji w Środzie Śląskiej – Portal polskiej Policji